Wandelen in Grossarltal: drie hikes door het Dal van de Almen

Het Grossarltal behoort voor mij tot de mooiste wandelgebieden van de Oostenrijkse deelstaat Salzburg. Het dal ligt verscholen tussen de Hohe Tauern en de Radstädter Tauern en staat bekend als het Tal der Almen. Meer dan veertig authentieke almen liggen verspreid over de berghellingen, waardoor je tijdens vrijwel iedere wandeling wel ergens terecht kunt voor een huisgemaakte Kaiserschmarrn, een stuk apfelstrudel of een glas frisse Almmilch.

Hoewel Grossarltal minder bekend is dan populaire bestemmingen als Zell am See of Schladming, maakt juist die relatieve rust het gebied zo aantrekkelijk. De wandelroutes zijn uitstekend gemarkeerd, de uitzichten zijn indrukwekkend en zelfs in het hoogseizoen voelt het zelden druk aan. Tijdens mijn verblijf verken ik drie totaal verschillende wandelingen. Twee daarvan brengen mij naar bergtoppen boven de 2.300 meter, terwijl de derde uiteindelijk een stuk korter uitvalt dan gepland vanwege de uitzonderlijke hitte.

Grossarltal: een paradijs voor bergwandelaars

Grossarltal begint bij het gelijknamige dorp Grossarl en loopt ongeveer dertig kilometer zuidwaarts naar Hüttschlag. Aan beide kanten rijzen steile bergflanken op, doorsneden door groene almen, beekjes en watervallen. De regio maakt deel uit van Nationaal Park Hohe Tauern en vormt een uitstekend uitgangspunt voor zowel eenvoudige almwandelingen als uitdagende bergtochten.

Het Grossarltal is voor de meesten een goed bewaard geheim en trekt een stuk minder toeristen dan andere, nabijgelegen dalen in het Salzburgerland. En dat heeft helemaal niets te maken met de schoonheid van het dal! Integendeel zelfs. Het Grossarltal biedt alles waar je op hoopt als je een uitstapje naar de Alpen maakt; De ene dag wandel ik door bloemrijke alpenweiden met grazende koeien, terwijl ik een dag later over stenige bergkammen loop waar marmotten tussen de rotsen verdwijnen. Vrijwel overal kom ik traditionele almen tegen die nog steeds actief worden gebruikt door kleinschalige boeren. Dat geeft het landschap een authentiek karakter dat je in veel grotere wintersportgebieden soms mist.

Naar de Saukarkopf via de Saukaralm

Mijn eerste wandeling begint aan de rand van Grossarl. Vanaf de parkeerplaats loopt een breed bospad langzaam omhoog richting de Saukaralm. Al snel verdwijnen de laatste huizen uit beeld en wandel ik tussen sparrenbossen waar het alleen het geluid van vogels en kabbelende beekjes is dat de stilte doorbreekt.

Na verloop van tijd maakt het bos plaats voor open almweiden. De Saukaralm ligt prachtig tegen de berghelling en vormt een logische plek voor een korte pauze. Rondom de alm grazen schapen terwijl de omliggende bergtoppen een prachtig achtergronddecor vormen.

Vanaf hier verandert ook het karakter van de wandeling. Het brede pad gaat over in een smaller bergpad dat zich via vele haarspeldbochtjes omhoog slingert. De vegetatie wordt lager, de uitzichten worden groter en achter iedere bocht lijkt weer een nieuw panorama te verschijnen.

Het laatste deel naar de Saukarkopf (2.048 meter) vraagt iets meer inspanning. Het pad is ruiger en steiler, maar technisch nergens echt moeilijk. Eenmaal boven word ik beloond met een spectaculair uitzicht over het wijdse Salzachtal en omliggende bergen zoals de Hochkönig, in de verte de Dachstein groep en achter mij de onmiskenbare Hohe Tauern. Geheel in contrast met de groene almen die als kleine eilandjes in het landschap liggen verspreid.

Na een lange pauze daal ik via de Gerstreitalm weer af richting Grossarl. Deze alm ligt op een zonnige helling en is een ideale plek voor een lunch voordat het laatste deel van de afdaling begint. Juist de combinatie van bergtop, almen en afwisselende landschappen maakt deze route tot een van mijn favoriete wandelingen in het dal.

Liechtensteinkopf en Aukopf: een dag boven de boomgrens

De tweede wandeling behoort zonder twijfel tot de mooiste bergtochten van mijn verblijf. Vanuit Grossarl wandel ik via de Aualm langzaam omhoog richting de hogere bergwereld. In tegenstelling tot de vorige route bereik ik de open almen al vrij snel, waardoor ik vrijwel de hele dag kan genieten van weidse uitzichten.

Bij de Aualm neem ik nog even de tijd om water bij te vullen voordat het echte klimwerk begint. Vanaf hier wordt het terrein ruiger. Het pad loopt over stenige hellingen en voert steeds verder boven de boomgrens. De begroeiing verandert in lage alpenplanten en tussen de rotsen zie ik regelmatig marmotten verdwijnen zodra ik dichterbij kom.

Het eerste doel is de Liechtensteinkopf (2.366 meter). Naarmate ik hoger kom, openen de panorama's zich in alle richtingen. De bergketens lijken eindeloos door te lopen en op heldere dagen reikt het uitzicht tientallen kilometers ver.

Na de Liechtensteinkopf vervolg ik de route naar de Aukopf. Dit gedeelte voelt avontuurlijker aan dan de klim zelf. Het bergpad volgt grotendeels de graat en biedt voortdurend uitzicht aan beide kanten van de bergkam. Hoewel het pad op sommige plaatsen wat steiler wordt, blijft het technisch goed te doen voor ervaren bergwandelaars.

Het laatste deel van de route voert langs de Schuhflicker. Dit is een perfecte top om de ondergaande zon te aanschouwen. Op sommige plekken is het opletten geblazen, maar nergens wordt het echt technisch. Na de zonsondergang daal ik via dezelfde weg terug via de Liechtensteinkopf naar de Aualm en moet ik halverwege mijn hoofdlampje aanzetten omdat het nu echt donker begint te worden. De afdaling vraagt nog flink wat concentratie; de kilometers beginnen inmiddels in de benen te zitten. Achterom kijkend zie ik de complete bergkam waar ik enkele uren eerder nog overheen wandel.

Deze hike heeft alles waar je als fotograaf op hoopt en is wat mij betreft een absolute aanrader.

Een warme zomerdag richting de Vorderkaseralm

Voor mijn derde wandeling heb ik eigenlijk een veel ambitieuzer plan. De route voert vanuit Hüttschlag via de Vorderkaseralm naar de Rosskarkopf en uiteindelijk over de Rosskarkopfscharte richting de Reitalm. Het is een redelijk lange wandeling die opnieuw diep de bergen van Grossarltal in voert.

Al vroeg in de ochtend vertrek ik vanaf de parkeerplaats. De eerste kilometers verlopen ontspannen. Het pad stijgt geleidelijk door bossen en langs bergbeekjes richting de Vorderkaseralm. De zon staat echter al vroeg hoog aan de hemel en de temperatuur loopt snel op.

Bij de Vorderkaseralm aangekomen neem ik uitgebreid de tijd voor een pauze. Vanaf hier begint normaal gesproken het zwaarste gedeelte van de route. Het pad klimt steil verder omhoog richting de Rosskarkopf, waarna een spectaculaire bergkam volgt richting de Rosskarkopfscharte. Uiteindelijk daalt de route af via de Reitalm terug naar het dal.

Terwijl ik op het terras zit, maak ik de afweging of het verstandig is om verder te gaan. De temperatuur is inmiddels uitzonderlijk hoog en er is nauwelijks beschutting op het vervolg van de route. De combinatie van een lange klim, de hitte en de nog vele hoogtemeters zorgt ervoor dat ik besluit om mijn oorspronkelijke plan los te laten.

Soms hoort dat nu eenmaal bij bergwandelen. Niet iedere tocht hoeft koste wat kost te worden afgemaakt. Veiligheid gaat altijd voor ambitie.

Ik keer daarom vanaf de Vorderkaseralm via dezelfde route terug naar de parkeerplaats. Ondanks dat ik de bergtop niet bereik, geniet ik volop van de wandeling. De alm ligt schitterend tussen groene berghellingen en onderweg passeer ik meerdere watervallen en grazende koeien. Het is opnieuw een mooie kennismaking met een ander deel van Grossarltal.

Mocht je deze route wel volledig willen wandelen, houd dan rekening met een lange dagtocht waarbij een goede conditie, voldoende water en stabiele weersomstandigheden essentieel zijn.

Grossarltal: Het dal van de Almen

Wat Grossarltal onderscheidt van veel andere Oostenrijkse bergdalen, is de enorme hoeveelheid almen. Daarom mag Grossarltal zich met recht 'het dal van de almen' kronen. Ze vormen niet alleen gezellige tussenstops tijdens een wandeling, maar zijn ook een belangrijk onderdeel van de lokale cultuur. Veel almen worden nog altijd actief gebruikt voor de veeteelt en serveren gerechten die grotendeels met eigen producten worden bereid.

Tijdens vrijwel iedere wandeling kom ik wel een alm tegen waar je gemakkelijk een paar uur kunt vermaken op het terras met een koud glas Radler. Juist de combinatie van fysieke inspanning, traditionele gastvrijheid en schoonheid van de berglandschappen maakt wandelen in Grossarltal zo bijzonder.

Ook fotografen kunnen hier hun hart ophalen. De vroege ochtend zorgt regelmatig voor prachtige lichtstralen in het dal, terwijl de zonsondergang de omliggende bergtoppen warm oranje kleurt. In de vroege zomer kleuren de almen bovendien vol met alpenbloemen, waardoor vrijwel iedere wandeling gegarandeerd weer nieuwe fotomomenten oplevert.

Praktische tips voor wandelen in Grossarltal

De beste periode om deze wandelingen te maken loopt van juni tot begin oktober. In het voorjaar kan er op de hogere bergkammen nog sneeuw liggen, terwijl de eerste sneeuwval in het najaar soms al vroeg plaatsvindt.

Neem altijd voldoende water mee. Zeker tijdens warme zomerdagen zijn sommige routes grotendeels onbeschut. Controleer daarnaast altijd vooraf de actuele weersverwachtingen. Ook bracht ik al eens bezoekje aan het Grossarltal in de winter. Benieuwd wat voor moois ik toen allemaal tegenkwam? Ontdek het in de onderstaande link.